StukjeS.

oudste zoon dicteert

(klik voor groter)

Zijn eerste verhaal. De illustratie en de lijntjes staan er al.

oudste zoon leest voor

Tante J. komt op bezoek, samen met mijn nichtje M., haar man R., Achternichtje en Achterneefje. En dat 'achter' klinkt zo ver, en het voelt zo dichtbij, dus daar maak ik Nichtje en Neefje van.

Dolle pret ook voor Oudste en Jongste Zoon. Ze eten, ze praten, ze spelen met Nichtje en Neefje.

Maar dan opeens zit Oudste in z'n uppie op de bank. Met het boekje dat hij zojuist cadeau heeft gekregen. Te lezen.

Als we willen gaan wandelen, staat hij te lezen. Krijg ik hem maar met moeite zover het boek weg te leggen en mee naar buiten te gaan.

En als ik aan het eind van de middag de badkamer binnenloop, zit hij op de wc, met het boek op zijn knieën, te lezen.

En 's avonds lees ik niet Oudste Zoon voor, maar leest Oudste Zoon míj voor.

tuinverwarming met een scherp randje

Een nieuwe tuin vraagt om een feestje, toch? Vriendin MJ vindt van wel, en nodigt de vriendinnenclub uit plus wat er zo in de loop van de jaren bijgekomen is. Het weer werkt niet mee, maar ach, een lunch en mooie taartjes smaken binnen ook prima.

Als de zon doorbreekt, doen we een gekleurdetegelspeurtocht. De kinderen kunnen lekker rennen en zoeken, en Jongste Zoon is dolgelukkig dat hij E. weer ziet.

Weer terug binnen verzamelen we ons rond het aperitief en kletsen, lachen, cryptogrammen, trivianten en koken. Want we gaan tapas eten!

Als we bijna aan tafel kunnen, staat de gastvrouw opeens met een vinger in haar mond.

- Kun je even meegaan om er een pleister op te doen?, vraagt ze aan vriendin H., en samen gaan ze naar de badkamer.

Het scherpe koksmes dat de boosdoener is, leg ik gauw buiten kinderbereik.

Al gauw komen ze terug. H. grijpt de keukenrol en wikkelt een flinke dot rond de vinger van MJ. Aan haar man vraagt ze:

- Wil jij haar even naar de EHBO brengen?

Oei...

En zo zijn de tapas echt hapjes... De kinderen eten tussen het spelen door, wij snoepen ook steeds meer van de tafel, tot de anderen terugkomen.

MJ heeft weer kleur in haar gezicht, en een indrukwekkend uitziende vinger. Hij is gehecht - vriendin M. heeft nog assistentie verleend - en er zijn geen zenuwen geraakt. Gaat naar verwachting weer helemaal goedkomen.

Zo komen we toch nog allemaal aan tafel terecht (op de jongste kinderen na, die inmiddels in bed liggen) en wordt het weer een onvergetelijk gezellige avond.

Alleen... we zóuden nog flensjes flamberen als toetje. Maar we hebben de Grand Marnier zo gedronken, bij de koffie. Genoeg avontuur voor één avond. Je moet de goden niet verzoeken.

zielig

Waarschuwing: opa's en oma's, sla dit stukje maar even over. Te zielig.

Zeven dagen zit Oudste Zoon nu in groep 3. En ik heb al zeker vier keer 's avonds een volle beker drinken uit zijn tas gehaald. Want. Hij krijgt de deksel er niet af gedraaid. Zijn vriendjes ook niet. En in groep 3 doet de juf dat niet meer.

Dus zodra hij zijn tas op school aan de kapstok hangt, draai ik de deksels al half los. Toch vind ik vanavond weer een volle beker melk. 

Verklaring: bij het tienuurtje krijgt hij zijn beker sinaasappelsap niet open. Bij de overblijf draait de overblijfmoeder die beker alsnog open, maar dan stoot een vriendje zijn beker per ongeluk om. En dat hij nog een beker melk in zijn tas heeft, vergeet hij.

In de trommeltjes van Jongste Zoon vind ik drie kwart van zijn tienuurtje, en zijn halve lunch. Geen tijd om genoeg te eten.

Ik zei het toch: zielig hè?

eerste zinnen

Eén week in groep 3, en Oudste Zoon schrijft al hele zinnen.
Mán wat ben ik trots!

knuffeltijd

Aan de ontbijttafel. Oudste Zoon:

- Hoe lang moet je precies knuffelen voordat er een kiendje komt?

- Daar heb ik een leuk boekje over. Dat zullen we vanavond eens lezen!

ridderfestival

Zelf ringsteken, boogschieten, prinses redden en 'patathakken', een maliënkolder om je schouders en een zware (!) helm op je hoofd, daar doe je het voor als jongen van 6 of 4. Ook al heeft je moeder vantevoren haar twijfels vanwege de site.

Maar een heus riddertoernooi mogen aanschouwen is natuurlijk helemaal vet! De 'Ridders te Paard' doen het geweldig. Zodat de dag erop ook twee ridders in ons huis rondlopen in hun ridderkleren met zelfgeknutseld bijpassend schild, plastic zwaarden en kartonnen ringen.

Check vooral het filmpje op: www.ridderstepaard.nl

zo was het

Vanaf praktisch het begin, tot vandaag. En nu heb ik zin in iets nieuws. Dus!

Met dank aan Nicôle voor de mooie foto, en aan Echtgenoot voor het bewerk-werk!

zo jaren '70

We zijn de moonwalk aan het oefenen. Want. Lijkt me duidelijk.

- O, mán, zeg ik tegen Oudste Zoon, als jij maandag op school de moonwalk kunt, dan maak je de blits!

Ontnuchterende reactie:

- Blits, wat is dat?

wiebelkont

- Ik mag zo weinig bewegen in de klas, is toch wel de belangrijkste conclusie van Oudste Zoon over groep 3.

Schrijven, rekenen, en tussendoor een kwartiertje naar buiten. Da's een hele verandering!

Gelukkig hebben we Michael Jackson en Rowwen Hèze. Onder andere. Dus na het avondeten stuitert Oudste Zoonen we met z'n vieren door de kamer op Beat It en 't Is een kwestie van geduld.

Bewegen is gezond!

hartenbrekertje

Opa J., de vader van Echtgenoot, ligt in het ziekenhuis. Hij zal binnen enkele dagen een openhartoperatie ondergaan. Spannend, maar we brengen het rustig aan de jongens: de dokters gaan opa beter maken.

Als ik met de vader van een vriendje van Oudste Zoon aan het bellen ben over een speelafspraak, tettert Oudste er stoer doorheen:

- Mijn opa ligt in het ziekenhuis!

Maar even later barst hij in tranen uit. Om opa.

De volgende dag belt opa plots zelf. Echtgenoot gaat met de telefoon in een rustige hoek zitten; de jongens en ik eten door. Ik hoef ze niet continu tot stilte te manen, zoals gewoonlijk, ze praten heel zachtjes. En ze stellen maar vragen. Over opa, en de operatie. Ik vang van Echtgenoot op dat het morgen zal gebeuren.

- Weet je wat, zeg ik tegen Oudste en Jongste, als je wilt, loop je even naar papa toe, dan kun je zelf iets zeggen tegen opa.

Daar staan ze, om de beurt bij de telefoon.

- Hoi opa, zegt Oudste Zoon, ik hoop dat alles goed gaat.

Dan komt Jongste:

- Opa, ik hoop dat je niet doodgaat!

Ontroerend in hevigheid en eerlijkheid.

En Opa heeft de operatie goed doorstaan!

groep 3 en groep 2

Ze schelen 20 maanden, Oudste Zoon en Jongste Zoon. Maar Oudste is een 'oude' leerling en Jongste een 'jonge' (de naam zegt het al ;-). Oudste gaat naar groep 3. En Jongste nu al naar groep 2. En dat vind ik toch opeens hard gaan!

Daar staan we dan, op het schoolplein. Op de eerste dag na de zomervakantie. Zoals al die andere kinderen. En al die andere ouders. Ietwat gespannen. Want al is het niet de allereerste schooldag ever, het is toch bijzonder.

Ik breng Jongste in zijn klas. In de ogen van zijn juf (dezelfde als vorig jaar) lees ik 'Wat ben je gegroeid!', en ze informeert warm hoe het met hem gaat.

Echtgenoot brengt Oudste in zijn nieuwe lokaal, bij zijn nieuwe juf. Als ik ga kijken zit hij druk te kletsen met de twee andere musketiers - ze zijn al sinds hun tweede jaar dikke vrienden. 

<timeshift>

Bij mijn thuiskomst kruipt Jongste Zoon meteen in mijn armen om te vertellen over zijn dag. Kring zitten, buiten spelen, spelen-werken... En ja, hij heeft over zijn vakantie verteld. Dat hij naar Italië geweest is, en op een vulkaan. #hijhaalttweevakantiesdoorelkaar

Oudste Zoon ontvangt me met een groot vel papier met sommen, en ik mag examen afleggen. De afvinkvakjes heeft hij er al bij getekend. Makkie! Maar ik val door de mand met de onder-water-en-boven-water-sommen.

- Weet jij niet wat onder-water-en-boven-water-sommen zijn? Die staan gewoon op het digitale schoolbord!

Dat bedoel ik. Het wordt nog aanpoten om mijn zoons bij te houden.

productieve tekenaar

Aan het eind van de zomervakantie is Oudste Zoon erg productief:

maanlander

vulkaan

space shuttle

Ik zeg: hij is toe aan groep 3!

geven en krijgen

Ik vraag aan mijn tweeps om mij in drie steekwoorden te typeren. Al gauw komen de reacties binnen. Ik zet ze via wordle.net in een tagcloud, zodat duidelijk is welke woorden het vaakst terugkomen.

Wat wil ik hiermee?

1) kijken of mijn online imago overeenkomt met met irl (ja)

2) aantonen dat het bij sociale media begint met geven... en dat je daarna ook terugkrijgt!

En nu zeggen jullie: 't Is wel héél positief allemaal.
Ja natuurlijk is het allemaal positief. Mensen die een hekel aan mij hebben, volgen me niet.

Aantonen aan wie? Aan de sollicitatiecommissie voor een interne functie. Maar ja. Net niet.

- Mama, heb je de finale gewonnen?
- Nee, lieverds, ik ben tweede geworden, net als het Nederlands elftal...

Nog een bewijs van mijn stelling bij 2): de troost-tweets stromen direct binnen.
Hoe warm kan online zijn!

mooi gezegd

Zondagochtend. Jongste Zoon kruipt aan mijn kant in ons bed. Maar klimt vervolgens over mij heen:

- Ik ga in het midden liggen, dan heeft papa mij ook.